Eat Healty, Fight Back

Ervaringen met boulimia


Interview met Maartje


Persoonsgegevens

Naam: Maartje
Leeftijd: 24
Burgerlijke staat: samenwonend
Woonsituatie: met vriend
Opleidingsniveau: HBO
Werk: pedagoog

Wanneer is je eetstoornis begonnen?

"Sinds mijn basisschoolperiode ben ik veel met gewicht en (niet) eten bezig geweest. Voornamelijk omdat ik op hoog niveau heb geturnd, waarbij je al van jongs af aan moet letten op wat je eet. Ik zag het zelf als verplichting dat ik dun was en weinig woog. In groep zes begon ik met lijnen en calorieën tellen. Braken deed ik voor het eerst toen ik twaalf jaar was. Van mijn twaalfde tot mijn zestiende heb ik anorectische periodes gehad. Op mijn zestiende raakte ik geblesseerd waardoor ik niet meer kon turnen. De mogelijkheid tot extreem veel sporten verdween. In die periode ontwikkelde ik boulimia. Ik at nog steeds weinig tot niets maar doordat ik niet meer zoveel kon sporten kwam ik aan. Op een middag alleen thuis heb ik ongeveer al het eetbare in huis opgegeten. Zo ontstonden mijn eetbuiten. In het begin had ik er één per week, dit werden er steeds meer. Deze stoornis was voor mij moeilijker te verbergen en mijn ouders begonnen iets te vermoeden. Na een lang en moeilijk traject van schaamte en ontkenning, heb ik ze om hulp gevraagd en ben ik in therapie gegaan. Ik was bijna negentien toen ik de behandeling afrondde."

Lees verder...

 
Manja Cheng | 14 juni 2011 13:48 | 2 reacties | Reageer!

Interview met Thea


Persoonsgegevens

Naam: Thea
Leeftijd: 54
Burgerlijke staat: getrouwd
Woonsituatie: met haar man, kinderen zijn uit huis
Opleidingsniveau: HBO
Werk: beeldhouwster

Wanneer is je eetstoornis begonnen?

"Het is begonnen toen ik 19 jaar was en op kamers ging wonen in Groningen. Ik kwam uit een heel beschermd milieu en ben kopje onder gegaan. Ik deed fysiotherapie, wat toentertijd nog een avondopleiding was, en wist niet wat ik met al mijn vrije tijd moest. Ik was verlegen en vond het moeilijk om contact te leggen. Ik vereenzaamde. Om de leegte te vullen ging ik eten. In het studentenhuis waar ik woonde, woonde ook een meisje waarvan ik nu weet dat ze een eetverslaving had. Door haar ben ik in aanraking gekomen met laxeermiddelen, daar was ik zelf waarschijnlijk nooit opgekomen. Ze zei dat als je die pillen slikte, je veel minder snel dik werd. Dat is eigenlijk het begin geweest van een vicieuze cirkel."

Lees verder...

 
Manja Cheng | 3 maart 2011 15:01 | 0 reacties | Reageer!

Interview met Sophie


Persoonsgegevens

Naam: Sophie
Leeftijd: 28
Burgerlijke staat: single
Woonsituatie: op zichzelf 
Opleidingsniveau: WO
Werk: beleidsadviseur

Wat is je ervaring met eetstoornissen?

"Ik heb zelf eetproblemen gehad die zich uiteindelijk ontwikkeld hebben tot een eetstoornis. Tussen mijn 14e en 16e jaar had ik anorectische neigingen. Dit hield in dat ik periodes had waarin ik heel streng lijnde en veel afviel, afgewisseld met tijden waarin ik juist weer veel aankwam door normaal te eten. Er was één periode waarin ik echt heel dun was. Toen menstrueerde ik ook niet meer. Dat was mijn eye-opener. Daarbij kwam dat een meisje in mijn klas anorexia had; er bleef lichamelijk bar weinig van haar over en daar schrok ik erg van. Dát moet bij mij niet gebeuren, dacht ik. Toen is het twee jaar best goed gegaan. Ik heb daar verder geen verklaring voor, maar het speelde gewoon even niet zo'n rol. Vanaf mijn 18e jaar ging het echter mis. Het ging weer bergafwaarts en ik ontwikkelde boulimia nervosa. Op mijn 23e jaar ben ik daar uiteindelijk van genezen."

Lees verder...

 
Manja Cheng | 3 maart 2011 14:37 | 12 reacties | Reageer!

Interview met Margriet


Persoonsgegevens

Naam: Margriet
Leeftijd: 44
Burgerlijke staat: single
Woonsituatie: op zichzelf
Opleidingsniveau: MBO
Werk: ervaringsdeskundige bij Featback en Proud2Bme, en lid van de cliëntenraad van PsyQ

Hoe zijn jouw eetproblemen ontstaan?

"Ik ben altijd erg gevoelig geweest; als kind had ik al ADD (Attention Deficit Disorder). Ik kon bijvoorbeeld slecht tegen geluiden, was snel overprikkeld en kon me niet goed concentreren. Ik bleef achter bij de rest en voelde me erg onzeker omdat ik er niet bij paste. Ik had ook moeite met het verwerken van mijn emoties, dit uitte zich in mijn eetgedrag."

Lees verder...

 
Manja Cheng | 2 maart 2011 14:43 | 0 reacties | Reageer!